"กลัวความมืดไหม "

กับประสบการณ์ไฟในชีวิตดับทั้งระบบ

มองทางไหนก็เห็นแต่ความมืดที่ไม่คุ้นเคย

ความกลัว..ที่จะก้าวต่อ

กลัว..แม้แต่การยืนอยู่จุดเดิมที่เคยอยู่

 

กับ

ความคาดหวัง ที่ไม่เคยซื่อสัตย์ต่อหัวใจ

ความเคยชิน ที่ทำให้กลัวการเปลี่ยนแปลง

ความอ่อนแอ ที่ไม่ยอมหนีหายไปจากชีวิตฉันสักที

 

 

จนวันนั้น

วันที่ได้สัมผัสมือของตัวเองเบาๆ 

มือขวาได้บอกกับมือซ้ายในใจว่า"ขอบใจนะ ทำดีแล้วหละ"

ตอนนั้นเอง"กำลังใจ"ที่เราต้องการมากมายนั้นได้ท่วมออกมา

 

อยู่กับตัวเองมาตลอดชีวิต

พึ่งรู้ว่าคนที่รักเรามาตลอดชีวิต..ก็คือตัวเราเอง

.....

..........

มีคำพูดที่ว่า "ความมืดที่น่ากลัวที่สุด คือการไม่รู้ว่าอยู่ในความมืด"

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมา มักมีข้ออ้างให้ตัวเองเสมอที่จะปล่อยบล็อกให้ว่างเปล่า

อาจเป็นเหตุผลที่ว่า ให้ความว่างได้ทำหน้าที่ของตัวเอง (อันนี้คิดว่าดูดีนะ)

แต่ที่จริงคือไม่มีเวลา (เป็นเหตุผลที่แย่กว่าเดิมอีก)แต่ก็ต้องยอมรับ -_-!

ไม่มีเวลาเขียนแต่มีเวลาไปอ่านของชาวบ้าน

 

ยังไงก็แล้วแต่..สำหรับฉัน

ในช่วงเวลาที่เศร้าที่สุด มักเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งดีๆ

ขอบคุณแรงบันดาลใจ..จากหนังสือFish

 โดย เดวิด ไวท์ 

ผมอยากเขียนถึงความศรัทธา

เขียนถึงจันทรา ที่เคลื่อนดวงลอยเด่น

เหนือหิมะกลางฤดูหนาว คืนแล้วคืนเล่า

 

ศรัทธายังมี แม้จันทร์หรี่ ในคืนแรม

วงเสี้ยวเว้าหาย จนสลายไร้รูปรอย

แต่ในใจผมมืดสนิทไร้ศรัทธา

ไม่ยอมเปิดช่องให้แสงส่องเข้ามา

 

ผมจึงปรารถนา ให้ลีลากวีบทนี้

เป็จันทร์ข้างขึ้นคืนแรก เสี้ยวนิดน้อย รอคอยเต็มดวง

เป็นวรรคแรกร่ายมนตรา ให้ศรัทธาเปิดตาและดวงใจ 

วันนี้พระจันท์เสี้ยวมาทักฉันที่หน้าต่างห้องนอน

ขอบคุณความศรัทธาในตัวเองที่ยังคงอยู่

ฉันพร้อมกอบกู้..ความรัก ความฝัน และจะจุดไฟที่กลางใจตัวเองแล้วหละ สู้ๆ

 

ขอบคุณภาพจากหนังสือ ผู้ชายที่หลงรักดวงจันทร์

Comment

Comment:

Tweet

เราหนีความมืดไปไม่พ้นหรอกค่ะ
อย่างน้อยก้อต้องเจอะเจอกับมันทุกครั้งที่หลับตา
...ทำความคุ้นเคย
...อยู่กับมันให้ได้
big smile Hot!

#7 By utopui on 2011-06-03 12:45

"ในช่วงเวลาที่เศร้าที่สุด มักเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งดีๆ" ชอบประโยคนี้จังค่ะ:D
Hot!

#6 By M A R T Y N on 2011-05-25 16:15

ดีจังเลยbig smile

#5 By lolay on 2009-09-08 00:41

จริงๆด้วยค่ะ ให้รัก และให้กำลังใจกับตัวเอง

บางช่วงบางจังหวะของชีวิต มัวแต่ห่วงคนนั้น
รักคนนี้ บางทีก็ลืมไปว่า ลืมรักตัวเอง ค่ะ

confused smile confused smile confused smile

#4 By Pat's Song on 2009-08-20 18:24

"ความมืดที่น่ากลัวที่สุด คือการไม่รู้ว่าอยู่ในความมืด"

เห็นด้วยมาก ๆ สิ่งที่น่ากลัว คือ การที่เราไม่รู้ตัวเอง ไม่รู้จักตัวเอง ซึ่งมอง รวม ๆ ความหมายรวม ๆ คงจะพาลไปจนถึงการไม่รู้จักความพอดีด้วยน้ะ...

เวลาที่เราเศร้าที่สุด เวลาที่เราแย่-เจ็บ หรือตกต่ำ ที่สุดก็เช่นกัน เมื่อต่ำที่สุดแล้วต่อไปมันก็ต้องดีขึ้น สูงขึ้นซิ

#3 By นาย ช บ า on 2009-08-11 16:12

ขอบคุณที่แวะไปนะคะ

ดีใจนะคะที่คุณอาบูสามารถให้กำลังใจตัวเองได้ เพราะถึงแม้เราได้กำลังใจจากใครๆ กี่ร้อยพันมือที่ช่วยฉุดเราขึ้นมา เราอาจจะยืนได้แต่ไม่มั่นคง

กำลังใจ ที่สร้างได้ด้วยตัวเองนั่น ดีที่สุดแลัมั่นคงที่สุดแล้วค่ะ big smile

#2 By TtAaNnGg on 2009-08-08 19:19

ถึง คุณอาบู

ยินดีด้วยที่ คุณอาบู หาสิ่งที่ว่าเจอนะครับ

ว่าแต่พูดถึงบทกวีข้างบนแล้ว ผมนึกถึงคำพูดประโยคหนึ่งในนิยายกำลังภายในเรื่อง จอมดาบหิมะแดง ที่ว่า "เย็นซึ้งประหนึ่งซ่อนไว้ใต้หล้า" กลอนข้างบนให้อารมณ์ที่ว่ามานี้เลยล่ะครับ

ป.ล. ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ และ ขอบคุณที่แวะเข้าไปเยี่ยมเยือนที่บล็อคของผมนะครับ หวังว่าพวกเราคงจะเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกันนะครับ

surprised smile

#1 By Old Mustang on 2009-08-06 23:04